บอกไว้ก่อนเลยว่าเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้ เขียนล้วนๆ
ไม่เกี่ยวกับตัวศิลปินนะคะถ้าใครไม่ชอบก็กด X ออกไปได้เลย
เพิ่งแต่งครั้งแรกฝากติชมด้วยนะคะ ^o^
V
V
จุดเริ่มต้น (First day) 
อากาศที่มืดครึ้มวันนี้ทำให้ใครบางคนที่ฝังตัวเองกับเตียงนุ่มไม่ยอมตื่น จาก ความฝันสักที ทำให้ผู้เป็นมารดาต้องดึงผ้าห่มผืนหนาที่คลุมร่างของใครบางคนอยู่ออกเผยให้เห็นร่างบางที่ยังคงหลับสนิท ผิวขาวระเอียดตัดกับเครื่องหน้าที่ดูเข้ม คิ้วสวยได้รูป ริมปากซับสีเลือดระเรื่อนั้นรับกัใบหน้ารูปไข่ที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยเส้นผมยาวสลวยหยักอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อมองเผินๆแล้วใครจะเชื่อว่าเขาคนนี้เป็นผู้ชายคนหนึ่ง
“ซิน…ซินจ๋า ตื่นได้แล้วลูกนี่สายมากแล้วนะ ไหนบอกแม่ว่าจะไปอัดเพลงไงลูก”
“คร้าบบ ซินตื่นแล้วๆนี่กี่โมงแล้วครับ?”
หนุ่มหน้าสวยลืมตาตื่นขึ้นเพราะเขานึกได้ว่าวันนี้เป็นวันพิเศษที่เขาจะได้อัดเพลงที่ตัวเองแต่งขึ้นเป็นครั้งแรก
“เก้าโมงแล้วจ่ะ แม่เห็นเมื่อวานซินกลับดึกเลยไม่อยากปลุกหนะลูก”
“ตายหละ! ซินมีนัทตอนสิบโมง แล้วซินจะทันมั้ยเนี้ย T^T”
ร่างเล็กกระโดดออกจากเตียงอย่างเร่งรีบเพื่อทำภารกิจส่วนตัว ก่อนออกจากบ้านเค้าไม่ลืมที่จะทักทาย’น้องดาว’แมวตัวโปรดโดยการลูปหัวเบาๆ
“งอกวันนี้เอ็งว่างมั้ย พี่อยากให้เอ็งช่วยมาอัดกีต้าให้เพื่อนพี่หน่อย “ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผู้เป็นปลายสายนั้นไม่ได้มีชื่อว่า’งอก’แต่อย่างใด อาจเป็นเพราะเขาเป็นเพียงผู้เดียวในกลุ่มที่ยังครองความโสด เหมือนกับถั่วเขียวที่จะกลายเป็นถั่วงอกก็เป็นได้
“ได้พี่วันนี้ผมว่างพอดี เมื่อไหร่หละ?”
. ”ตอนนี้แหละ เอ็งออกมาเลยไม่ต้องห่วงหล่อไอ้งอก ผู้ชายด้วยกัน ==’’”
“โถ่เซ็งเลยนึกว่าจะได้เล่นกีต้าอวดสาวซะหน่อย”
“ หน้าโหดอย่างกับมาเฟีย สาวที่ไหนเค้าจะกล้าเข้าใกล้เอ็งวะ แค่นี้หละ รีบมานะไอ้งอกน้องรัก ” หลังจากสิ้นเสียงพี่ปุ๊ยชายหนุ่มก็แบกกีต้าตัวโปรดออกจากบ้านในสภาพกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ ทันที
หยาดฝนโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าทำให้ซินต้องรีบเร่งฝีเท้าเพื่อไปยังป้ายรถเมล์ข้างหน้า เมื่อซินไปถึงที่นั้นก็พบว่ามีใครคนนึงยืนหลบฝนอยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเอาตัวบังกีต้าของเค้าไว้เพื่อไม่ให้มันเปียกแม้ว่าตอนนี้แขนเสื้อของเค้าจะเปียกไปแล้วก็ตาม ซินนึกแปลกใจกับภาพที่เห็นแต่สิ่งที่น่าแปลกใจยิ่งกว่าคือมีเพียงซินและเค้าคนนั้นที่ยังคงยืนหลบฝนอยู่ ณ ป้ายรถเมล์แห่งนี้
นัทกำลังคิดว่าวันนี้เป็นวันที่เค้าซวยมากๆเพราะต้องมาติดฝนอยู่ที่ป้ายรถเมล์คนเดียว ทันใดนั้น เค้าก็เหลือบไปเห็นใครบางคนกำลังวิ่งผ่าสายฝนมายังป้ายรถเมล์แห่งนี้ นัทละสายตาไม่ได้เมื่อเห็นร่างบางที่หลบอยู่ข้างๆผมยาวที่ถูกระอองฝนนั้น และผิวขาวเนียน ตกลงว่าคนคนนี้เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่ !! แล้วทำไมอยู่ๆเค้าก็นึกถึงเพลงๆนึงขึ้นมาได้นะ
…..ภาวนาเมื่อฝนโปรยหยดสุดท้าย
ฉันเพียงขอให้เธออย่าจากไปจะได้ไหม
….ฉันอยากขอให้ลมช่วยพัดมาอีกหน่อย
ให้ฝนโปรยอีกหน่อยเพราะว่าฉัน
อยากให้เธออยู่เคียงข้างกันอีกหน่อย
รอฝนมาอีกหน่อย ได้ไหมเธอ.....
หลังจากที่ฝนหยุดลง ซินพาร่างบางของตัวเองขึ้นแท็กซี่มาที่สตูดิโอ ได้’เกือบ’ทันเวลา เค้ารีบวิ่งกระหืดกระหอบมาที่ห้องอัดเพราะเกรงว่าพี่ปุ๊ยและ “คนอัดกีต้า”จะคอยนาน
“พี่ปุ๊ยซินขอโทษ พอดีติดฝนเลยมาสาย เราเริ่มกันเลยมั้ย”ซินพูดพรางหยิบกระดาษโน้ตเพลงออกมาจากกระเป๋า
“เฮ้ยยัง! รอไอ้งอก เอ้ย! ไอ้นัทคนอัดกีต้าก่อน” เสียงเปิดประตูของใครบางคนดังขึ้น ร่างบางหันไปมองตามเสียงแล้วต้องแปลกใจไม่น้อย เมื่อเจ้าของเสียงที่เปิดประตูเข้ามาคือ …
“อ้าวงอก มาพอดี ตายยากจริงๆเลย มาๆจะแนะนำให้รู้จักกันไว้”พี่ปุ๊ยกล่าวทักทายคนที่เข้ามาใหม่อย่างคุ้นเคย
“ซิน นี่นัทเค้าจะมาอัดกีต้าให้เรานะ”
“ ไอ้งอก..ไอ้งอก! ”พี่ปุ๊ยสะกิดคนหน้าโหดที่ตอนนี้กำลังเอาแต่จ้องหน้าคนหน้าสวยอยู่
“นี่ซิน หรือเอ็งจะเรียกพี่ซินก็ได้เพราะเค้าแก่กว่าเอ็งปีนึงได้มั๊ง”พี่ปุ๊ยแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักกัน
ซินยิ้มบางๆให้กับคนหน้าโหดพรางส่งกระดาษโน้ตให้
“ นัทพอจะเล่นได้มั้ยฮะ หรือต้องซ้อมก่อน”
. ”ได้ เดี๋ยวนัทลองเล่นเลยก็ได้ไม่น่าจะยากมากนะ” คนหน้าโหดยิ้มออกมา ทำให้ใครบางคนรู้สึกว่า ‘ที่จิงแล้วเค้าก็ดูน่ารักไม่น้อยเลย’
เสียงร้องหวานๆของคนหน้าสวย เมื่อมีเสียงกีต้าของคุณถั่วงอกทำให้ทั้งสองอย่างมันกลมกลืนและเติมเต็มซึ่งกันและกันได้อย่างลงตัว พี่ปุ๊ยนั่งมองสองคนที่ตอนนี้เค้ารู้สึกว่าวันนึง เค้าทั้งสองจะต้องไปได้ไกลแน่นอน
“เฮ้ออออ เสร็จสักทีเพลงแรกของซิน”
“ซินแต่งเพลงเก่งเนอะ เทพอะ” นัทเอ่ยขึ้นเมื่อมองท่าทีปลื้มอกปลื้มใจของคนที่อยู่ตรงหน้า
“นัทก็พูดเกิน นัทนั่นแหละเล่นกีต้าเก่งมากเลยนะ อย่างงี้ในอนาคตต้องเป็นมือกีต้าขั้นเทพแน่ๆ”
“นั่นมันความฝันแล้ว ตอนนี้นัทก็แค่..ครูสอนกีต้าคนนึง ไม่มีโอกาสได้ไปอยู่บนเวทีหรอก”นัทพูดแววตาของเค้าฉายแววเศร้านิดๆ
…………………ร่างบางรู้สึกเหมือนตนเองได้สัมผัสถึงความเศร้าหัวใจของคนๆนี้ และอยากที่จะทำความฝันของคนตรงหน้านี้เป็นจริงสักครั้ง……….แค่ครั้งเดียว……แค่เดินไปด้วยกันก็พอ……..
“นัท…”
“ถ้าอย่างงั้น…เรามาทำเพลงแบบที่เราชอบ..ด้วยกันเอามั้ยหละ”
ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากคนหน้าโหด มีเพียงรอยยิ้มมุมปากและอาการพยักหน้าน้อยๆของเค้าเท่านั่น ที่ทำให้ซินรู้ว่าคนตรงหน้ายอมตกลงที่จะเดินไปด้วยกันกับเค้า….และนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของหนึ่งเสียงร้องและหนึ่งเสียงกีต้า
----โปรดติดตามตอนต่อไป เร็วๆนี้----
THANK 
